(Obituari Wali Nanggroe)
Pejuang pulang kampung dan rindu kembali pulang. Masihkah?
Pejuang datang disambut ulang tanda menang. Sungguhnya.
Pejuang tak lagi di sisi bedil, langit sudah terbentang.
Tanpa darah. Apalagi serapah.
Rindu aku pada tatapmu.
Pejuang tak ada meukutob, semua pasukan hormat juga.
Ketika pelor dilepas, serata tanah angin panasnya.
Pejuang di atas kibaran bendera. Lama mengayunnya.
Rindu aku pada ucapmu.
Pejuang sudah di kumpulan, hanyut dera pada gempita.
Gampong jadi suka, nanggroe jadi rama-rama.
Pejuang tak perlu ke mana-mana, semangat dalam jiwa.
Merdeka. Jadikah?
Pejuang berjalan pulang, kembali pulang. Kita di barisan depan.
Pejuang kini pulang. Sudah tak akan lekang.
Rindunya aku bersama
(Doodsbrieven Wali Nanggroe)
Fighters ging naar huis en verlangen naar huis terug te keren. Er is nog?
Re-teken begroet strijders kwam om te winnen. Werkelijk.
Fighters niet meer op de zijkant van het geweer, de lucht was de reeds gespannen.
Zonder bloed. Bovendien obsceniteiten.
Ik mis de tatapmu.
Geen meukutob strijders, alle troepen zijn ook respectvol.
Als de kogel verwijderd, de bodem serata hete wind.
Strijders in het gefladder van de vlaggen. Oude schommelstoel.
Ik mis de ucapmu.
Fighters al in de collectie, verloren in de euforie van de geseling.
Gampong alzo lief heeft, dus Nanggroe vlinder.
Strijders hebben niet om overal mee naartoe, de geest van de ziel.
Merdeka. Jadikah?
Fighters liep naar huis, terug naar huis. We zijn in de voorste rij.
Fighters nu naar huis. Kan niet worden gekraakt.
Ik miste met
oleh Afrizal Anoda
No comments:
Post a Comment